San Cristobal de las Casas (Chiapas)
04-06-2002
Een rit van dik 3 uur in een bus die ons door elkaar rammelde tot we bont en
blauw zagen over een weg vol bochten die alsmaar omhoog leek te gaan, door de
wolken tot we de blauwe lucht zagen en de wolken sneeuw leken onder ons. We
reden langs allerlei indianendorpjes waarvoor het woord dorp al te lang is.
Langs mini bananen en koffie plantages. Honden die op de straat lagen te slapen
werden luidruchtig aan de kant getoeterd. Paardjes overal in de
"berm" aan paaltjes gebonden. Varkens en schapen graasden het
"gras" weg.De indianenvrouwen liepen langs de weg in de meest mooi
gekleurde kleding met allerlei vracht hoofd en rug. Mannen liepen er in ouwe
kloffies bij, sommigen zo dronken dat ze ook van de weg af moesten worden
getoeterd.
Hoera, San Cristobal de las Casas is in zicht.....
Bepakt en bezakt sleurden we ons naar het hotel waar wousje vorig jaar ook el
campamento had gemaakt. "gezellig hotel, altijd koel, geen gezeur en wel
een wasserette.....". Belangrijk is ook dat de douche warrem water heeft.
Inchecken, Uitpakken en Maffuh....
Na een paar uur wakker worden van de honger, Maagvulling scoren is ons motto, we
gaan op pad. Eten net om de hoek, internet café aan de overkant, het Zócalo
(is dus centrale plein in een dorp of stad).aan het einde van de straat. Midden
op het plein staat een soort muziektent van 2 verdiepingen met onderin een eetcafé.
Yep, elke avond live muziek van de zelfde plaatselijke band, met elke avond
dezelfde nummers. Rondom deze spil krioelt het van de handelaartjes:
schoenpoetsers, krantenverkopers, indianen met tasjes, poppetjes (kindertjes), etc.
Met gevulde maag is het goed slapen en dat deden we dus...
De volgende ochtend (middag) na het wakker worden bleek dat de
schoonmaaksters al een tijd stonden te popelen om ons slagveld weer toonbaar te
maken. Met de nodige excuses maakten wij ons rap uit de voeten...
Ontbijt vonden we aan de overkant van de straat alleen was de koffie zelfs
niet te pruimen (koffie wordt hier bewaard en opgewarmd iiiiiiieeeeks). Tijd
voor een ontdekkingsreis door de stad. 4 blokken oost, 4 blokken noord, 4
blokken west en ... verdwaald. Al wel 8 kerken gezien dus geen oriëntatiepunt.
Later blijkt dat er tot 1994 grote religieuze onrust is geweest en daardoor zie
je nog erg veel soldaten in de stad. Beetje luguber... Na veel vijven en zessen kwamen we op voor ons bekend terrein.
We besloten na deze toch iets te lang uitgevallen wandeling om morgen nog
maar een dagje niks te doen, echt niets, om onze laatste restjes jetlag weg te
werken...... Toch even informatie inwinnen bij het tourbureau.... Kunnen we
overmorgen wat leuks gaan doen.....
Er waren veel excursiemogelijkheden. Palenque, Cañón del Sumidero, Aqua azul,
Bonampak, Paardrit naar Chamula etc. De touroperator vond dat wij wel korting
konden krijgen op de tour naar de Cañón del Sumidero, als we morgen gingen,
dus we gingen.....